Λαμβάνετε τα άρθρα κάνοντας Like!


Ψυχολογικός Φάρος
alkoolismos

e-Psychology Magazine

Πως έχουν γίνει έτσι οι γυναίκες ρε;

Συχνό θέμα συζήτησης στις μέρες μας είναι η μορφή που έχει πάρει η κοινωνία στις μέρες μας.Για να μην περιττόλογώ θα φτάσω κατευθείαν στο φλέγον σημείο:η στάση της γυναίκας του σήμερα.Ποιός δεν έχει ακούσει την φράση σε συζητήσεις αντρών"καλά πως έχουν γίνει έτσι οι γυναίκες έτσι ρε;

Πώς κατάντησαν έτσι;"Πολλές φορές έχω εκφράσει την αποψή μου πάνω στο θέμα και είτε δεν με καταλαβαίνουν είτε με παιρνάνε για τρελό είτε για ομοφυλόφιλο.

Ενημερωτικά,δεν είμαι τίποτα απο όλα αυτά,όμως προσπαθώ να καταλάβω απο πού ξεκίνησε αυτή η αντιστροφή,γεγονός που αποδεικνύεται με την έξαψη των φεμινιστικών κινημάτων.Η διαφωνία η συχνή που έχω είναι η εξής: Υποστηρίζω ακράδατα πως εμείς οι ίδιοι φταίμε για όλοι αυτή την κατάσταση.Ναί μάλιστα καλά διαβάζετε.Εμείς οι ίδιοι,το αντρικό φύλο που κρατούσε τόσα χρόνια υποταγμένο τον γυναικείο πληθυσμό σε δεσμά,σαν να είναι ζώα.

Ας πάρουμε για παράδειγμα την θέση της γυναίκας απομονωμένα στην αρχαία Αθήνα.Απο την στιγμή της γεννησής του ένα κορίτσι βρισκόταν στο έλεος του πατέρα,διότι θεωρούταν ανώφελο και επιπρόσθετο έξοδο για τον οίκο εφόσον δεν ήταν δυνατόν να συνεχίσει το όνομα του οίκου και τα περιουσιακά στοιχεία!

Μάλιστα, νυμφεύονταν -σε νεαρή ηλικία- τον γαμπρό που θα όριζε ο πατέρας ενώ ορισμένες φορές διοργανόνωνταν αγώνες με έπαθλο την νύφη!

Σαν γυναίκα πλέον του οίκου,είχε χρέος να αναλαμβάνει την διοίκηση και την τακτοποίηση των αγαθών και των πραγμάτων αυτού,με την βοήθεια των δούλων.Οι μόνες ασχολίες πέραν αυτού ήταν η υφαντική και η ανατροφή των παιδιών.Η μόνη διέξοδος γι'αυτές ήταν οι θρησκευτικές τελετές ενώ δεν είχαν πολιτικά δικαιώματα μέχρι την κλασσική εποχή.

Σε γενικότερο πλάισιο η γυναίκα θεωρούνταν βιολογικά και ψυχολογικά πλάσμα που δεν είχε την ικανότητα να ελέγξει τον εαυτό της και έπρεπε οπωσδήποτε να συμβαδίζει με τα πρότυπα της πατριαρχικής κοινωνίας.

Η αντίληψη περι του γυναικείου φύλου θα παραμείνει για αρκετούς αιώνες ως έχει μέχρι το 1952,όπου αναβαθμίζεται η θέση της γυναίκας τουλάχιστον θεσμικά καθώς οι Ελληνίδες απέκτησαν το δικαίωμα του "εκλέγειν και εκλέγεσθαι".Δυστυχώς ακόμα και στις μέρες μας η κοινωνία θέλει τον γυναικείο πληθυσμό να υιοθετεί ορισμένα μοντέλα συμπεριφοράς στάσης και εμφάνισης σε πολλαπλούς ρόλους.

Για παράδειγμα, οι σημερινές γυναίκες πρέπει να δουλεύουν και παράλληλα να επωμίζονται τις ευθύνες του νοικοκυριού,χωρίς βέβαια να παραμελούν την εξωτερική τους εμφάνιση,σύμφωνα με τα προβαλλόμενα πρότυπα ομορφιάς.


Εγώ λοιπόν προσωπικά αμφιβάλλω για το αν οι γυναίκες είναι ποιο ελεύθερες απ'ότι στο παρελθόν.Παρατηρώντας αυτό,στο βωμό μιας δήθεν "ισότητας" θυσιάστηκε η ελευθερία του έτερου φύλου σε ευρύτερο επίπεδο.

Τα στερεοτυπικά κατάλοιπα των προηγούμενων χρόνων δεν αφήνουν μεγάλο ποσοστό του αντρικού πληθυσμού να δει απο αντικειμενική οπτική πως τα δεδομένα δεν είναι πλέν δεδομένα.Η τεχνοκρατική αντίληψη της εποχής μας έχει αλλάξει κατα μεγάλο βαθμό τις βάσεις της κοινωνικής συνοχής.

Παράλληλα, η πίεση της γυναικείας φύσης είχε γίνει μεγαλύτερη απο ποτέ.Γι'αυτό και τα φεμινιστικά κινήματα βρίσκονται σε έξαρση από το 1975 και μετά.

Ωστόσο,τις δύο τελευταίες δεκαετίες έρευνες δείχνουν πως ο γυναικείος πληθυσμός δείχνει να αντιλαμβάνεται την θέση του και να διεκδικεί την ανεξαρτησία και τα δικαιώματα που συνεπάγονται οι αρχές ισότητας των δύο φύλων.

Για παράδειγμα, η τάση προς την απόκτηση γνώσεων και ακαδημαϊκών τίτλων είναι ισχυρότερη απο ποτέ.Οι γυναίκες δείχνουν να ενδιαφέρονται περισσότερο για μια επιτυχημένη καριέρα όπως επίσης και για την οικονομική τους ανεξαρτησία παρά για την δημιουργία οικογένειας.Αυτό έρχεται σε δεύτερη μοίρα.


Εν τέλει θα ήθελα να εκφράσω την επιθυμία μου για μια ποιό αντικειμενική σκοπιά πάνω σε αυτό το λεπτό και συνάμα φλέγον ζήτημα.

Άποψή μου είναι πως η επίτευξη μιας υγειούς σχέσης και συνύπαρξης ανάμεσα στα δύο φύλα δεν πρέπει να έγκειται πλέον στην επιβολή κυριαρχίας του ενός φύλου έναντι του άλλου.

Η ισότητα μπορεί να εφαρμοστεί με γνώμονα τον σεβασμό,όχι την ταπείνωση,την καταπίεση και την απαξία.Για να γίνει όμως κάτι τέτοιο πρέπει να δεχθούμε τις αλλαγές,αφήνοντας πίσω τα στερεότυπα των προηγούμενων ετών.

Τότε μόνο θα μπορούμε να μιλάμε για απελευθέρωση του γυναικείου φύλου απο τον ανδροκρατούμενο κλοιό και φυσικά για ουσιαστική ισότητα

Φλωρόπουλος Στράτος
Δημοσιογράφος


http://www.psixologikosfaros.gr