Λαμβάνετε τα άρθρα κάνοντας Like!


Ψυχολογικός Φάρος

e-Psychology Magazine

Κι όμως υπάρχουν κι άντρες και γυναίκες , αντίληψη δεν υπάρχει. - Κωνσταντίνα Ξενιτοπούλου

Έχουμε χάσει όλες τις αισθήσεις μας.Είμαστε τυφλοί ενώ βλέπουμε,κουφοί ενώ ακούμε,νεκροί ενώ ζούμε,προκατειλημμένοι κι έτοιμοι να βγάλουμε εύκολα και βολικά συμπεράσματα,που δεν απορρέουν από προσωπικές εμπειρίες,αλλά από γενικεύσεις.

Η γενίκευση,λένε,είναι η αρχή του φασισμού....είναι κι η αρχή του εξευτελισμού,θα συμπληρώσω εγώ.

Είναι η κόκκινη γραμμή που έχουμε μάθει να τραβούμε.Είμαστε γεμάτοι φοβίες κι ανασφάλειες,φτωχοί ουσιαστικών κι αδιάρρηκτων δεσμών.

Για να πάρεις,πρέπει πρώτα να δώσεις,να αφεθείς,να ερωτευτείς κι ας χάσεις τη λογική σου.Δεν έγινε και κάτι!Εδώ έχουμε χάσει τις αξίες μας,την ανθρωπιά μας,τα όνειρά μας,την προοπτική για ένα καλύτερο μέλλον.

Ο έρωτας μας φοβίζει;Κατανοώ,βέβαια,πως ο έρωτας έχει κινδύνους κι απαιτεί ήρωες.Γίνε,λοιπόν,κι εσύ ένας "Κολοκοτρώνης" κι εσύ κυρία μου,μια "Μπουμπουλίνα",όχι μπουμπούκα.

Μην αναμοχλεύεις και μην αναπολείς τους ηρωισμούς του παρελθόντος.

Όταν εμφανιστεί στη ζωή σου, κάποιος που θα σου προσφέρει απλόχερα τον έρωτά του με πάθος κι ενθουσιασμό,μη βιαστείς να τον χαρακτηρίσεις επικίνδυνο,ονειροπόλο κι εκτός τόπου και χρόνου.

Μην τον αποφύγεις,επειδή δεν αντέχεις δίπλα σου ανθρώπους που ρισκάρουν,που κυνηγούν τα θέλω τους,που ακόμα ελπίζουν.Δεν είναι αφελής αυτός κι αταίριαστος στα σημερινά δεδομένα,είσαι δειλός εσύ που λες ψέματα στον ίδιο σου τον εαυτό.

Ισχυρίζεσαι ότι ψάχνεις και δε βρίσκεις,αυτό που δεν μπορείς ν αντέξεις.Ζεις ουτοπικά και παράλογα.Ας αποφασίσουμε,λοιπόν,ή θα κρυφτούμε ή θα ζήσουμε.

Δε χωρούν πουθενά αφορμές για να δικαιολογήσουμε την αδυναμία και την έλλειψη ετοιμότητάς μας,ώστε να αντιμετωπίσουμε με παρρησία αληθινές κι ουσιαστικές σχέσεις.Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι,δυνατοί,δυναμικοί κι ονειροπόλοι....άνθρωποι ειλικρινείς με τον εαυτό τους δεν υπάρχουν.

Ή θα ζήσουμε ή θα κάνουμε ότι ζούμε.Αυτή την επιλογή να την χρεώσει ο καθένας στον εαυτό του,όχι στον απέναντι.Όποιος φοβάται,κοιμάται, δεν αυταπατάται και δεν έχει το δικαίωμα να γεμίζει με ελπίδες κι όνειρα κανέναν.Κι αυτό είναι έντιμο κι αδιαπραγμάτευτο.

Αν δεν μπορούμε να είμαστε γενναίοι,ας είμαστε,τουλάχιστον,άντρες και γυναίκες που αναλαμβάνουν το κόστος της επιλογής τους,χωρίς να κλαψουρίζουν ότι φταίνε για όλα οι άλλοι


Κωνσταντίνα Ξενιτοπούλου.
Φιλόλογος.


http://www.psixologikosfaros.gr/