Λαμβάνετε τα άρθρα κάνοντας Like!


Ψυχολογικός Φάρος

e-Psychology Magazine

ΟΙ ΝΕΟΙ ΜΑΣ ΣΚΟΤΩΝΩΝΤΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΚΗΡΥΧΤΟ ΠΟΛΕΜΟ

Ξεφεύγουν από την επιτήρηση των μεγάλων και κάνουν τρέλες. Το αίμα βράζει στις φλέβες τους και θέλουν να νιώσουν καινούργιες εμπειρίες.

Τρέχουν και τίποτα δεν τους σταματάει. Τολμάνε αλλά δεν προσέχουν. Παθιάζονται με τον κίνδυνο του θανάτου. Λατρεύουν το ρίσκο και κυρίως την αδρεναλίνη. Νιώθουν άντρες. Η μεγάλη ταχύτητα λειτουργεί μεθυστικά. . Οι μηχανές παραβιάζουν τα στοπ. 120-160 χλμ./ώρα και όποιον πάρει ο Χάρος.

Είναι ένα μέσο μετακίνησης και όχι ο δείκτης υπεροχής της προσωπικότητάς σου. Δεν είσαι μόνος σου και σαν κάνεις λάθος, παίρνεις στον λαιμό σου κάποιον που δεν έφταιγε. Απλώς βρισκόταν δίπλα ή πίσω σου στον δρόμο. Αντε ντε που κάπου μέσα στο μυαλό των Ελλήνων υπάρχει και δυστυχώς κυριαρχεί μια φωνή που λέει: εγώ είμαι μάγκας στην οδήγηση.

Εμένα αποκλείεται να μου συμβεί! Και αν στους ενήλικες η φωνή επιβεβαιώνεται από την πολύχρονη οδήγηση, την εμπειρία και κυρίως την προσοχή τους, σε ό,τι αφορά την κατανάλωση του αλκοόλ, όλα αυτά δεν λειτουργούν στους νέους. Ναι! Τα παιδιά είναι παιδιά και δεν μπορούν να καθίσουν ήσυχα.

Επιπλέον είναι κακομαθημένα. Ζητάνε κάτι και εμείς τρέχουμε να τους το προσφέρουμε.

Τους κάνουμε τα χατίρια επειδή φοβόμαστε ότι θα τα δυσαρεστήσουμε. Φοβόμαστε ότι θα χάσουμε την αγάπη και την αφοσίωσή τους. Και θα πάνε αλλού. Εκεί που υπάρχουν κάποιοι που ενδίδουν στις πιέσεις τους.

Κάνουμε μεγάλο λάθος και το πληρώνουμε ακριβά.

Προκαλώ και παρακαλώ οποιονδήποτε γονέα που πιέζεται αφόρητα από το καμάρι του για να του πάρει μηχανή, να έρθει για ένα απόγευμα στην εφημερία του ΚΑΤ. Να έρθει μαζί με τον γιόκα που έχει την τρέλα με τις μηχανές.

Να κάτσουν οι γονείς και να μετρήσουν τα θύματα των τροχαίων. Βλέποντας τους τόσους νέους που πεθαίνουν ή μένουν ακινητοποιημένοι για μήνες και για χρόνια θα μετριάσουν την «αγάπη» τους και θα πουν ένα οριστικό ΟΧΙ στις απαιτήσεις για μηχανή. Θα σταθούνε ακλόνητοι και κατηγορηματικοί ενάντια στις σούζες και τις κόντρες.

Η πρόληψη είναι η καλύτερη θεραπεία. Μετά είναι αργά!

Το πάθημα να μας γίνει μάθημα.