Λαμβάνετε τα άρθρα κάνοντας Like!


Ψυχολογικός Φάρος

e-Psychology Magazine

ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΔΑΙΜΟΝΑΣ..ΠΕΡΑΣΑΝ ΚΑΙ ΤΑ ΝΙΚΗΣΑ.Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΟΥ!

Σημερα νιωθω την αναγκη να γραψω για μενα........
για τον δαιμονα που περασε απο την ζωη μου και κοντεψε να την καταστρεψει.

Σαν παιδακι ειμουν ενα πολυ ντροπαλο παιδι αλλα χαρουμενο.Ελειπαν πολλα πραγματα απο την ζωη μου αλλα
κυριως ελειπε η αγαπη.....
Δεν μου δωθηκε αγαπη απο τα ατομα που την ειχα τοσο αναγκη.........τους γονεις μου.

Πανω απο ολα η δουλεια........

Ετσι βρεθηκα να μεγαλωνω την μικρη μου αδελφη.....και ειμουν μολις τεσσαρων....
Δυσκολα χρονια αλλα ειχαμε η μια την αλλη.Εμενα φωναξε μαμα,την ειδα να περπαταει.Ηταν το παιδακι μου...και παντα την προστατευα.Τα χρονια περνουσαν και μεις μεγαλωναμε,εχοντας η μια την αλλη.Ο πατερας μου ηταν το ιδαλμα μου....και ελεγα παντα οτι θα παντρευτω καποιον σαν αυτον!!!!!!!!

Στα 16 μου χρονια μου συνεβει οτι χειροτερο....αρχισε να μου την πεφτει ο ιδιος μου ο πατερας......και ετσι στα 18 πηρα την μικρη μου αδελφη και φυγαμε.....ηθελα να την προστατεψω για αλλη μια φορα.
Δυσκολιες πολλες.Στα 18 εψαχνα δικαιολογιες για το γιατι μου εκανε οτι μου εκανε....εμαθα οτι ηταν χρηστης.ΤΟΝ ΜΙΣΗΣΑ ακομη περισσοτερο.

Στα 29 γνωρισα το συζηγο και μαζι του και αυτον τον δαιμονα....τα ναρκωτικα.....Ξεκινησα με αλκοολ φυσικα....

Καπνισα χορτο,πηρα ηρωινη....λιγα χρονια πριν εμαθα οτι πηρα και κοκα....Ηρθε η εγκυμοσυνη........οτι πιο σημαντικο μπορει να συμβει σε καποια γυναικα....Σταματησα τη χρηση,μεχρι και το απλο τσιγαρο....δεν ηθελα να διλλητηριασω το πλασματακι που ηταν μεσα μου....Σε ολη την διαρκεια της εγκυμοσυνης ο δαιμονας δεν περασε στιγμη απο το μυαλο μου......Εφερα στον κοσμο ενα υγειεστατο ευτυχως κοριτσακι.....στην επεμβαση εφυγα και με επανεφεραν.Απο την στιγμη εκεινη και μετα ο δαιμονας με ξυπνουσε καθε πρωι και μου πιπιλιζε το κεφαλι.....δεν θα ηταν καλα να με ειχες τωρα???Καθε πρωι με ξυπνουσε και καθε πρωι ελεγα στον εαυτο μου>ΜΠΟΡΕΙΣ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΔΑΙΜΟΝΑ....

Το ιδιο πραγμα καθε μερα επι τεσσεραμιση ολοκληρα χρονια.Ενα μαρτυριο,μια κολαση εγεινε η ζωη μου...ζουσα στο σκοταδι.......δεν μπορουσα να χαρω τιποτα...να αγαπησω τιποτα....ουτε καν εμενα.ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΕΡΟ ΔΩΡΟ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΗΡΘΕ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ...ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΓΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΤΟ ΧΑΡΩ.Ειναι δυσκολο αυτο που κανω αυτη την στιγμη...να γυριζω πισω στο παρελθον....να το θυμαμαι...αλλα απο αυτο το παρελθον περνω δυναμη να συνεχιζω να παλευω για την ζωη μου.

ΕΝΑ ΠΡΩΙ ΞΥΠΝΗΣΑ ΜΟΝΗ.....ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑ,ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ....

Ετοιμασα το πρωινο της μικρης μου,την πηγα στο σχολειο και στο γυρισμο παρατηρουσα ποσο ομορφη ειναι η φυση μας,τα ζωα,τα λουλουδια,τα πουλια.Παρατηρουσα το καθετι στο περασμα μου....Σηκωσα το κεφαλι και ειδα τον ουρανο...ο ηλιος ελαμπε,η μερα ηταν φωτεινη.....και ηταν για μενα...Εφτασα στο σπιτι...ξεκινησα με τους δουλειες μου αλλα τα ματια μου ειχαν μεινει εξω.Ανοιξα την πορτα και βγηκα εξω...μεσα πνιγομουν.Κοιταξα τον ουρανο και παλι....τον ηλιο....ποσο φωτεινος ηταν και ψυθισα >ΘΕΕ ΜΟΥ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΥΠΕΡΟΧΗ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΧΑΡΙΣΕΣ.....ΓΙΑ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ.ΠΟΣΟ ΟΜΟΡΦΑ ΗΤΑΝ ΟΛΑ ΓΥΡΩ ΜΟΥ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΧΑΘΗΚΕ....ΑΚΟΜΗ ΚΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ.

Τοτε καταλαβα υστερα απο τεσσεραμιση χρονια ξυπνησα χωρις να με ξυπνησει ο δαιμονας.Και ενω ηταν ολα τοσο φωτεινα ξαναβυθυστικα στο σκοταδι γιατι επρεπε να σωσω και τον συζυγο....Πιστευα οτι εφοσον τα καταφερα εγω μπορουσα να τον σωσω.Πανω που βρηκα το θεο τον ξανα εχασα παλι και βυθυστικα και παλι στα σκοταδια και αρχισε ο αγωνας να σωσω.Με θεωρουσα Θεο!!!!!!!!!Ετσι αρχισε ενας γολγοθας χειροτερος απο πριν...εχανα το μυαλο μου παλευοντας να σωσω,πιεζωντας,ελεγχωντας,κυριαρχωντας στη ζωη καποιου αλλου που αυτη η ζωη δεν ηταν δικη μου....ξεχνωντας οτι μονος του μονο θα μπορουσε να το κανει.Η χρηση του αλλου ατομου αρρωσταινει ολη την οικογενεια....ειχα μια αρρωστη οικογενεια...και το ιδιο συνεβαινε και στην δικη μου.Παρατησα το παιδι μου και ασχολιομουν μονο με τη χρηση του...

Εκανα την πρωτη μου επαφη με ομαδες που ειχαν ατομα στην χρηση το 2005 ελπιζωντας να μου δωσουν κατι μαγικο και να σταματησει.ΔΕΝ ΕΙΜΟΥΝ ΕΤΟΙΜΗ ΓΙΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΡΑΤΗΣΑ.Αρχισε να μπαινοβγαινει σε προγραμματα.
Το 2008 παρατησε το προγραμμα και εχασα την γη κατω απο τα ποδια μου....γονατισα,λυγησα και επεσα στο χωμα,κλαιγωντας,ουρλιαζωντας....και ψιθυρισα >ΘΕΕ ΜΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΖΩ ΝΑ ΚΟΥΒΑΛΑΩ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΧΑΡΙΣΕΣ...ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΟΙ ΩΜΟΙ ΜΟΥ ΑΛΛΟ...ΣΥΓΧΩΡΑΜΕ...ΛΥΓΙΣΑ...ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΒΑΡΥ ΤΟ ΦΟΡΤΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΣΗΚΩΝΩ...ΒΟΗΘΑΜΕ...ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ ΓΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ...ΔΩΣΤΟΥ ΕΣΥ ΟΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ....ΔΩΣΕ ΜΑς ΟΤΙ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ.>

Αισθανομουν οτι βρισκομουν μεσα σε ενα λακο και εριχναν χωμα επανω μου...πνιγομουν δεν μπορουσα να αναπνευσω...Ενιωσα δυο στοργικα χερια να αφαιρουν απο τους ωμους μου το βαρυ φορτιο και να μου χαιδευει το κεφαλι........ΕΙΧΑ ΠΙΑΣΕΙ ΠΑΤΟ ΠΙΑ.Ξεκινησα ομαδες το 2008 σαν συζυγος και σιγα σιγα αρχισα να βρισκω τον εαυτο μου που ειχα χασει...

Στην αρχη το εκανα για εκεινον να μαθω να του φερομαι...στην πορεια ειδα πως αλλαζα εγω...η παρανοια,η τρελα,ο πονος,το μισος που ενοιωθα για εκεινον που κατεστρεφε τον εαυτο του αλλα και την οικογενεια του αρχισαν να φευγουν και μισησα το δαιμονα που μας οδηγουσε στην καταστροφη και εκεινον στο θανατο.

Οι ομαδες με βοηθησαν να βρω ποια ειμαι,τι ειμαι,με εμαθαν να αγαπω και να σεβομαι το καθετι γυρω μου.Εμαθα να αγαπω τον εαυτο μου και να δω ποσο κακο κανουμε εμεις οι αλλοι στα ατομα που κανουν χρηση.Εκανα πολλες ασκησεις που πονουσαν τοσο πολυ...επρεπε να κοιταξω τον εαυτο μου...τα ματια μου στον καθρεφτη και να δω το παιδι που ειμουν καποτε και να του πω οτι το αγαπαω...αυτη η ασκηση...ποση δυσκολη.Μ εκοιτουσα και εκλεγα για μηνες ολοκληρους...δεν μπορουσα να πω σε αγαπω...οχι μονο σε εμενα αλλλα σε κανεναν.Δεν αγαπουσα τιποτα...μα τιποτα.Καποια στιγμη τα καταφερα.Ποσο ομορφο ειναι να λες Σ ΑΓΑΠΩ.Αν δεν σου δωθει δυσκολα και να το δωσεις.Απο την στιγμη που αγαπησα και σεβαστηκα τον εαυτο μου δεν ξανα επετρεψα να μου κανει κανεις κακο.

Αγαπωντας εμενα εμαθα να αγαπω και να σεβομαι τα παντα γυρω μου...τους ανθρωπους που σεν μπορουσα να πω σ αγαπω.Το 2011 ξανα ξυπνησε ο εθισμος μου υστερα απο καποιον ελεγχο,πιεση,ειρωνεια,κυριαρχεια που δεχτηκα απο ενα αλλο μελος αυτης της οικογενειας.Ξαπλωσα το βραδυ να κοιμηθω και κλεινωντας τα ματια ηρθε ο δαιμονας και μου πιπιλιζε για αλλη μια φορα το κεφαλι λεγωντας μου> ΩΡΑΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΜΕ ΕΙΧΕΣ ΤΩΡΑ???Τρομαξα ανοιξα τα ματια και ειπα στον εαυτο μου> ΔΕΝ ΤΑ ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ...ΜΠΟΡΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΑ...ΞΕΚΟΛΑ...ΟΧΙ ΤΩΡΑ!!!!Περασα μια μαρτυρικη εβδομαδα...ξανα βυθυστικα στα σκοταδια.Το παλεψα και κρατηθηκα δεν εκανα χρηση...δεν το ειπα σε κανεναν...το παλεψα παλι μονη.....και το καταφερα.

Σημερα ξερω πως τα ατομα που κανουν χρηση δεν φταινε μονο αυτα....Φταιει η πιεση,ο ελεγχος,η κυριαρχεια στη ζωη καποιου αλλου,το αφεντικο που λεει.....θα κανεις οτι λεω...εισαι μικρος να αποφασιζεις μονος σου....δεν ξερεις εγω ξερω καλυτερα.

ΓΙ ΑΥΤΟ ΑΣ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΠΩΣ ΟΣΟ ΜΙΚΡΑ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΔΩΣΟΥΝ ΠΟΛΥΤΙΜΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ.ΓΙ ΑΥΤΟ ΠΡΟΣΟΧΗ...ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΤΗΜΑΤΑ ΜΑΣ.....ΑΣ ΜΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΤΑ ΑΚΟΥΜΕ....ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΙΝΟΥΜΕ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΥΛΙΚΗ ΑΓΑΠΗ ΑΠΟ ΤΥΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥΣ.ΔΙΞΤΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΑΣ ΜΕ ΠΡΑΞΕΙΣ...ΜΗΝ ΤΑ ΠΙΕΖΕΤΑΙ,ΜΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙΤΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΣΑΣ....ΤΟΥΣ ΑΝΟΙΚΕΙ...ΔΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥΣ,ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΤΟΥΣ.....ΟΛΑ ΜΕ ΜΕΤΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΑ ΧΑΣΕΤΑΙ.


ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΑΛΛΑ ΕΙΧΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ...ΝΑ ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΤΩ ΜΑΖΙ ΣΑΣ....ΝΑ ΣΑΣ ΔΩΣΩ ΚΑΤΙ ΕΣΤΩ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΟ!!!!!!!!!

ΑΓΑΠΗΣΤΕ/ΔΩΣΤΕ/

Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΑΠΕΚΤΗΣΕ ΓΑΛΗΝΗ,ΗΡΕΜΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΗΝ ΧΑΛΑΛΙΖΩ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ ΓΙΑΤΙ ΤΗΝ ΑΠΕΚΤΗΣΑ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΠΟΝΟ.....ΧΥΝΟΝΤΑΣ ΑΙΜΑ Η ΨΥΧΗ ΚΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ!

Ανωνυμη
http://www.psixologikosfaros.gr/
http://www.psixologikosfaros.gr/